MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez wil werklozen opnieuw dagelijks laten melden. Het idee is eenvoudig: wie geld ontvangt van de samenleving, moet aantonen dat hij beschikbaar is, aanwezig is en zijn verplichtingen nakomt. Nieuw-Brabantse Belangen vindt dat eigenlijk een bijzonder interessant principe. We stellen alleen voor om het niet uitsluitend toe te passen op mensen zonder werk.

Laten we daarom beginnen bij de mensen die door de gemeenschap betaald worden om haar te vertegenwoordigen.

Iedere werkdag aanwezig

Voortaan meldt iedere parlementair zich iedere werkdag persoonlijk op zijn arbeidsplaats. Niet via een medewerker, niet alleen wanneer er gestemd moet worden en niet uitsluitend wanneer er televisiecamera’s in de buurt zijn. Gewoon aanwezig zijn. Zoals van werknemers wordt verwacht. Wie zonder geldige reden niet komt opdagen, ontvangt voor die dag geen vergoeding. We noemen dat geen sanctie. We noemen dat activering.

Lever het wagenpark in

En nu we toch bezig zijn met het controleren van mensen die door de gemeenschap worden betaald, kunnen we meteen bekijken welke voordelen werkelijk noodzakelijk zijn. Een federaal Kamerlid ontvangt een parlementaire vergoeding en daarnaast een forfaitaire onkostenvergoeding; het statuut voorziet daarnaast onder meer in vakantiegeld en een eindejaarstoelage. Kamerleden beschikken bovendien over regelingen voor openbaar vervoer.

Nieuw-Brabantse Belangen stelt daarom voor de oefening consequent door te trekken. Lever de politieke wagenparken in. Gebruik het openbaar vervoer waarvoor al regelingen bestaan. Herbekijk forfaitaire vergoedingen en bijzondere voordelen. Beperk terugbetalingen zoveel mogelijk tot aantoonbare beroepskosten. En wanneer politici vinden dat burgers moeten bewijzen dat iedere euro die ze ontvangen gerechtvaardigd is, laat politici dan met dezelfde nauwkeurigheid uitleggen waarom iedere euro die zij ontvangen noodzakelijk is.

Geen privileges zonder voorwaarden

Niet om parlementairen te straffen, uiteraard. Wel om hun band met de arbeidsmarkt te versterken, langdurige politieke afhankelijkheid te vermijden en hen maximaal beschikbaar te houden voor passende arbeid.

Wij hebben die taal ergens gehoord en vonden haar uitstekend.

Want precies daar zit het probleem. Wie werkloos is, wordt steeds opnieuw bekeken vanuit de vraag of hij wel genoeg doet, genoeg zoekt, genoeg beschikbaar is en genoeg bewijst. De werkloze wordt een dossier dat voortdurend zijn goede wil moet aantonen. Bouchez’ voorstel om opnieuw dagelijks te laten melden zou daar nog een fysieke handeling aan toevoegen: kom naar ons toe en bewijs dat je er bent.

Prima.

Wederkerigheid tussen macht en verantwoordelijkheid

Maar dan willen wij iedere ochtend ook graag weten waar onze volksvertegenwoordigers zijn.

Wie onderaan aanwezigheid eist, moet bovenaan beginnen met aanwezig te zijn. Wie onderaan soberheid predikt, mag bovenaan zijn voordelen op tafel leggen. Wie vindt dat afhankelijkheid van gemeenschapsgeld verplichtingen schept, kan moeilijk beweren dat dit principe ophoudt zodra het inkomen parlementaire vergoeding heet.

Dat is geen antipolitiek. Integendeel. Het is de oude vraag naar wederkerigheid tussen macht en verantwoordelijkheid.

In de Brabantse vrijheidsgedachte die Nieuw-Brabantse Belangen verdedigt, hoort macht nooit een eenrichtingsstraat te zijn. Wie regels oplegt, moet zelf controleerbaar blijven. Wie offers vraagt, moet bereid zijn zijn privileges ter discussie te stellen. Wie van onderuit discipline verlangt, moet bovenaan verantwoordelijkheid aanvaarden.

Wie onderaan aanwezigheid eist, moet bovenaan beginnen met aanwezig te zijn. Wie onderaan soberheid predikt, mag bovenaan zijn voordelen op tafel leggen.

Dus vooruit, geachte volksvertegenwoordigers. Morgen allemaal naar het werk. Identiteitskaart niet vergeten. De wagen mag thuisblijven. En wie te laat is, komt morgen opnieuw stempelen.